Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3430 K.2024/5161

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın motorla birlikte olay yerine çok yakın ve hatta aynı mahallede bulunan parkta beklemesi şeklindeki davranışının hırsızlık suçunu işlediği iddia edilen bir kişi için hayatın olağan akışına uygun olmadığına, sanığın savunmalarının aksini kanıtlayan delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulandığı halde ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, anılan uygulama bozma nedeni yapılmamıştır .