Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/344 K.2024/790

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 17.12.2011 olan suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 08.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesindeki indirimin, değişiklikten sonraki oran olan 1/2 yerine, değişiklikten önceki oran olan 2/3 üzerinden uygulanması suretiyle cezadan fazla indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

17.12.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 18.12.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak onsekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adlî para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,