Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3445 K.2025/11927

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanda bulunduğu ve zararı giderdiği, kararın bozulup yeninden hüküm kurulmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

09.12.2016 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 08.12.2016 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında TCK’nın 142/2-h, 143 ve 168/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.