Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/363 K.2024/3611

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ...'ın 21.12.2023 tarihli dilekçesi ile müdafiinin temyiz talebine muvafakatinin bulunduğunu bildirdiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık ...'un vekâletnameli müdafii davayı takip etmiş ve sanık ...'a da zorunlu müdafi tayin edilmiş ise de; sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi tayin edilmesi, savunmalarının müdafii huzurunda alınması ve yine müdafiin hazır olduğu duruşmada karar verilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanık ...'ın savunmasının alındığı duruşmada müdafiinin hazır bulundurulmaması ve sanık ... müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,