Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3689 K.2024/9752

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin dosya kapsamında bulunan fotoğraf ve tutanaklarla sabit olduğuna, bu hususta tutanak mümzilerinin dinlenmediğine, bilirkişi raporunda yer alan aleyhe hususları kabul etmediklerine, temyiz incelemesi yapılarak, istinaf kararında yer alan müvekkili kurum aleyhine olan kararın bozulmasına ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesini talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1-15 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararında "Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin CMK’nın 280/2. maddesine göre İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak kurduğu yeni hükmün temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulmasından sonra, bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yeniden hüküm kurulurken zaten ortadan kaldırılmış ve hukuki varlığı sona erdirilmiş İlk Derece Mahkemesi hükmünün CMK’nın 280/2. fıkrası uyarınca tekrar kaldırılmasına gerek olmadığı" kabul edilmiş olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.