Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3699 K.2025/1328

Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/749 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararının hükümlü ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2011 tarihli ve 2009/441 Esas, 2011/180 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği, dosyanın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, hükümlünün 03.03.2020 tarihinde uzlaşma müesseseinden faydalanmak istediğine dair talepte bulunması üzerine, ilk derece mahkemesince dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosu'nun 15.09.2020 tarihli raporunda "Sanığın, katılanın talebi olan meblağı 15 taksitle ödeyeceği taahhüdü ile" tarafların uzlaştığının bildirilmesi üzerine,

ilk derece mahkemesince, taraflar arasında taksitle zararın giderilmesi kaydı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak ilerleyen aşamalarda hükümlünün edimini yerine getirmediğinin anlaşılması nedeniyle, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/749 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, infaz aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanması sonucunda uzlaşmanın sağlanamaması üzerine verilen hükmün aynen infazına dair kararın 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu,