Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/41 K.2024/13124

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde,

Katlan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 1. fıkrasının yollamasıyla tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına, mahkûm olan sanık aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,