Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4341 K.2024/8881

Sanıklar Burak ve Mehmet müdafilerinin temyiz istemlerinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olduğu, sanıklar ...ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I.Sanıklar ... ve ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakmesi Kanunu'nun 279/1-b. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın aynı Kanun’un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesi gereğince kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve sanık ... yönünden itiraz merciince inceleme yapıldığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanık ... müdafii ile sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, mahkûmiyet kararında gösterilen delillerin hiçbirinde sanığın atılı suçu işlediğine dair somut bilgi-belge olmadığına, oto hırsızlık büro amirliğinde 50'yi aşkın faili meçhul hırsızlıkların sanıklara atfedilmeye çalışıldığı ancak 38 kalemde belirtilen mahkeme ilâmları ile sanığın beraatine karar verildiğine, HTS ve GPS kayıtlarının yeterli olmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu;

sanık ... müdafilerinin temyiz isteminin, hırsızlık bürosu tarafından 53 faili meçhul olayda sanığın ifadesinin alındığı ancak kamu davası açılan 45 olayda sanık hakkında beraat kararı verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında 53 soruşturma başlatıldığı, bunlardan 45 tanesinde iddianame düzenlendiği, açılan davalardan sadece birinde mahkûmiyet verildiği,

diğer tüm dosyalardan ise beraat ettiğine, GPS kayıtlarının karar vermeye yeterli delil niteliğinin bulunmadığına, sanığın kullandığı hattın suç saat aralığında HTS kaydının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde ise sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca takdirî indirim hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve sanığın şikâyetçinin zararını karşılamak istediğine ilişkin olduğu;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kiralık aracın GPS kayıtlarına göre olay yerinde bekleme yapmasından başka dosyada hiçbir somut delil olmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde ise sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdirî indirim hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve sanığın şikâyetçinin zararını karşılamak istediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri, temyize konu olay yönünden dava dosyasında kamera kaydı, tanık veya parmak izi vs. olmadığı, soruşturma aşamasında dosyada önce daimi arama kararı verildiği, daha sonra sanıklardan ...'ın 11.01.2017 günü Menemen ilçesinde bir başka olay nedeniyle yakalandığı, sanığın yakalandığında tespit edilen kiralık aracın sanık ... tarafından sahte kimlikle kiralandığının tespit edildiği, kiralık aracın geriye dönük GPS kayıtları incelendiğinde suçun işlendiği zaman diliminde olay yeri civarında 3 dakika kadar bekleme yaptığının tespit edildiği,

sanıkların kullandıkları telefon hatlarının sinyal bilgilerine ilişkin bilirkişi raporunda, sanık ...'ın kullandığı hattın olay yerine en yakın sinyal verdiği noktaların kuş uçuşu mesafesinin 800 metre-1000 metre olduğu, sanık ...'ın telefon hattının sinyal verdiği noktaların kuş uçuşu mesafesinin 300 metre, 600 metre ve 800 metre olduğu, diğer sanıklar Mehmet ve Burak'ın kullandığı hatların ise farklı ilçelerden sinyal verdiğinin tespit edildiği,

tüm sanıkların suç saatinde aynı anda kiralık araç içinde olup olmadığına ilişkin bir tespitin bulunmadığı gibi bir başka olayda suça karıştığı tespit edilen kiralık aracın, suçun işlendiği zaman dilimi aralığında olay yeri civarında 3 dakika bekleme yaptığına dair GPS kayıtlarının sanıkların atılı suçtan cezalandırılmaları için yeterli olmadığı, GPS kayıtları dışında sanıkların hırsızlık suçunu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı biçimde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,