Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4472 K.2024/20961

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2024 tarihli ve 2023/1974 Esas, 2023/3019 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraatine karar verilmesine dair kararı temyizinde hukukî manfaatinin bulunmadığının ve kararın gerekçesine yönelik bir temyiz talebi olmadığının anlaşılması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.