Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4565 K.2024/20186

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2024 tarihli ve 2022/2934 Esas, 2022/2871 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar kaldırılarak davanın reddine karar verilmesine dair ek kararı temyizlerinde hukukî menfaatlerinin bulunmadığının anlaşılması ve 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2024 tarihli ve 2022/2934 Esas, 2022/2871 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine,