Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4594 K.2024/20530

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2018/680 Esas, 2021/705 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/1935 Esas, 2021/914 Karar sayılı kararı ile "...1-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 23/09/2020 tarih 2020/1421 esas 2020/9249 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere,

5237 sayılı TCK' nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. Maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK' nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK' nın 150/3.

Maddesi uyarınca sanıkların savunmalarının müdafii huzurunda hakları hatırlatılıp iddianame okunduktan sonra alınması gerekirken, hakları hatırlatılıp iddianame okunmadan müdafileri huzurundaki celsede sanıklardan soruldu denilmek suretiyle usulüne uygun savunmaları alınmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesinin, CMK' nın 289/1-e maddesinde yer alan duruşmada bulunması zorunlu olan kişilerin yokluğunda karar verilmesine ilişkin düzenlemeye açıkça aykırılık oluşturması,

2-) Olay tarihinde gece vaktinin Bursa ilinde 21.35 te başladığı, görüntü kayıt saatlerinin bu zamandan öncesine ait olup dosya kapsamında atılı suçun tam olarak hangi saatte işlendiğini gösteren başkaca delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar lehine değerlendirme yapılarak eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 3) Sanık ...'ın, yargılamanın 11. Celsesinde ,"bu suçtan Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandık ve ceza aldık" şeklindeki beyanı araştırılmadan, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-) Dosyada mevcut görüntü kayıtlarındaki tarihin 06.05.2017 olup suç tarihinin ise 05.06.2017 olduğu gözetildiğinde, bu çelişki açıklığa kavuşturulmadan, eksik araştırma ile hüküm kurulması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e,f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi hâlinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanmayacağı gözetilerek.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/1935 Esas, 2021/914 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2022/583 Esas, 2023/1071 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek buna göre yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,