Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4779 K.2025/2157

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, 1. Suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydının bulunmadığı ve şikâyetçinin zararının giderilmiş olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması,

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 26.12.2023 tarihli duruşmadaki, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin, 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmasını da içermesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 108/2. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,