KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/4904 E., 2024/12097 K.·İnceleme Konusu Kanun Yararına Bozma Yoluna
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/692 E., 2018/827 K.
- Suç
- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Karar
- Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi
- Başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
394 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/9187 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, sanıkla birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işlediği kabul olunan diğer sanık ... bakımından hükmolunan mahkûmiyet kararı yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 08/06/2021 tarihli ve 2019/473 esas, 2021/1052 sayılı kararı ile hükmün kaldırılarak, sanığın beraatine karar verilmesi üzerine,
sanık ...'in, iş yeri dokunulmazlığını tek başına ihlal ettiğinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılmasına gerek olmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre, Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, hükümlü ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabul olunan diğer sanık ... bakımından hükmolunan mahkûmiyet kararı yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2019/473 Esas, 2021/1052 Karar sayılı kararı ile hüküm kaldırılarak, sanığın beraatine karar verilmesi üzerine,
hükümlü ...'in, iş yeri dokunulmazlığını tek başına ihlâl ettiğinin ve hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılmasına gerek olmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi,
Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/4904, K. 2024/12097, 18 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama