Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5092 K.2024/20160

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, bozma sonrası yapılan yargılamadan sanık müdafiinin haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın 21.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 516/2-3. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un aynı suça uyan 152/1-a maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 765 sayılı Kanun'un 102/3 maddesine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 15.03.2007 olan ilk mahkûmiyet tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,