Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5099 K.2024/16873

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın şikâyetçinin evinden kimliği belirlenemeyen bir kişi ile birlikte hırsızlık yapmaya çalışırken yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, şikâyetçinin 12.11.2015 tarihli duruşmada 1200,00 TL değerindeki altın saatinin alınmış olduğunu ve zararının giderilmediğini kovuşturma aşamasında ise giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi gereğince teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Şikâyetçinin 24.05.2016 tarihli duruşmada zararının giderildiğinin beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde etkin pişmanlık sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,