Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5118 K.2024/20162

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

30.09.2015 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal temyiz süresi içerisinde 28.10.2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 22.12.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa isnat olunan eyleme uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddelerinde belirtilen hırsızlık verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının mahkûmiyet kararının verildiği 30.09.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,