Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5122 K.2024/6904

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 18.10.2016 tarih, 2015/17111 Esas, 2016/10736 Karar sayılı bozma kararında eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan bahisle bozma kararı verilmesinden sonra sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilerek hakkında eksik ceza tayin edilmiş olması,