Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5127 K.2024/7211

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının,

10.09.2015 tarihli ilk mahkûmiyet tarihi ile ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunması nedeniyle bu suç yönünden zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması ve hırsızlık suçu yönünden bozmadan önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 10.09.2015 tarihli kararda sanığın sonuç olarak 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna ilişkin işlemlerin

mahallince yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.