Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5151 K.2024/9174

Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2013 tarihli ve 2013/240 Esas, 2013/207 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 26.05.2022 ve 06.11.2023 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan mahkemenin 30.05.2022 tarihli ve sonraki ek kararlarının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 17.04.2013 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmemiş ise de; sanığın tutukluluğunun devamına karar verilip hüküm kesinleştirilerek infaza verildiği, daha sonra sanığın 23.12.2016 tarihinde cezadan haberdar olup uzlaşma hükümlerinden faydalanmak istediğine dair talepte bulunduğunun anlaşılması karşısında anılan tarih itibariyle sanığın karardan haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiği;