Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5160 K.2024/5849

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerine gelince; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, somut delil bulunmadığına, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarih, 2023/366 Esas sayılı kararı ile TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına, sanığın 2. kez mükerrer sayılmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin bu kararı istinaf etmeleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.01.2024 tarih, 2023/2655 Esas sayılı ilâmı ile sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına,

sanığın 1. kez mükerrer sayılmasına karar verilerek hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş ise de, UYAP'tan yapılan kontrolde adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas alınan Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 kesinleşme tarihli, 2021/649 Esas sayılı ilamı ile sanığın 2. kez mükerrer olduğu, 2. kez mükerrer olduğu ilâmın ise Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2019 kesinleşme tarihli, 2018/710 Esas, 2019/263 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin olduğu,

bu hali ile ilâmın tekerrüre esas alınmasında bir engel olmadığı halde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi söz konusu ilâmın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğundan bahisle 2. kez mükerrerliğe esas alınamayacağını belirterek hatalı olarak sanığın 1. kez mükerrer sayılmasına karar vermesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.