Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5231 K.2024/13737

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20780 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde ...e ait iş yerinde misafir olarak bulunduğu sırada, anılan iş yerinde misafir olarak bulunan müşteki...'ün cuma namazına giderken iş yerinde bıraktığı cep telefonunu alarak iş yerinden ayrıldığı somut olay neticesinde yapılan yargılama sonunda Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2019 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

anılan kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, sanığın olay zamanı aynı ortamda bulunuyorken kalkıp namaza giden diğer müşteki ...'in de cep telefonunu çaldığı iddiası ile hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2022 tarihli ve 2021/30 esas, 2022/46 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21/11/2022 tarihli ve 2022/1865 esas, 2022/2881 sayılı kararı ile, her iki dosyanın birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasını müteakip inceleme dışı dosyanın derdest hale geldiği,

dolayısıyla sanığın iki ayrı şikayetçiye ait cep telefonunu iki ayrı hukuki fiille mi çaldığı, tek bir hukuki fiille mi çaldığı, yoksa iki ayrı kişiye ait cep telefonunu aynı ortamda iki ayrı kişiye ait olduğunu bilmeden ve bir kişiye ait olduğunu sanarak mı çaldığı hususunda değerlendirme yapılabilmesi her iki dosyanın birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde ...isimli şahsın iş yerinde misafir olarak bulunan şikâyetçi...'ün cuma namazına gitmesi nedeniyle iş yerinde bıraktığı cep telefonunu çaldığı, sanığın aynı şekilde şikâyetçi ...'in de cep telefonunu çaldığı, ...'e yönelik eylem bakımından açılan kamu davası sonucunda, Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/30 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/1865 Esas, 2022/2881 Karar sayılı incelemeye konu kanun yararına bozma talebi ile aynı doğrultuda bozma kararının verildiği, bu kapsamda Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2018/421 Esas, 2019/131 Karar sayılı dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrası akıbeti araştırılarak, kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek ve kesinleşmemiş ve derdest olması hâlinde birleştirilmesinin sağlanarak;

sanığın iki ayrı şikâyetçiye ait cep telefonunu iki ayrı hukukî fiille çalması ve çalarken cep telefonlarının iki ayrı kişiye ait olduğunu bilmesi hâlinde, sanığın her bir şikâyetçiye karşı eyleminin ayrı bir hırsızlık suçunu oluşturacağı ve 2 kez hırsızlık suçundan cezalandırılmasının gerekeceği; sanığın iki ayrı kişiye ait cep telefonunu tek bir hukukî fiille çalmış olması ve çalarken cep telefonların iki ayrı kişiye ait olduğunu bilmesi hâlinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılmasının gerekeceği;

sanığın iki ayrı kişiye ait cep telefonunu aynı ortamda iki ayrı kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığının tespiti hâlinde ise, tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılmasının gerekeceği anlaşılmakla; incelenecek dosyaya ve yapılacak araştırmaya göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuk aykırı bulunmuştur.

III. KARAR