Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5242 K.2024/9605

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 23.12.2014 tarihli 2014/188 Esas, 2014/534 Karar sayılı karar ile katılan ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gözetilmeden 20.05.2022 tarihli hükümde beraatine karar verilerek mükerrrir hüküm kurulması temyizin kapsamına göre mahkemece değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik olarak 23.12.2014 tarihli hükümde mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebi ve tebliğnamede görüş bulunduğu halde Yargıtay 13. Ceza Dairesi tarafından 18.06.2019 tarihli kararında hükme konu yapılmamış olması sebebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından talepte bulunulması halinde Dairemizce inceleme yapılması mümkün görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın, aynı davada yargılanıp hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı da verildiği anlaşıldığından ve avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suçlar yönünden vekâlet ücretine hükmolunamayacağından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, 10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.