Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5293 K.2024/7376

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetleri içinde en ağırı olan İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/453 Esas ve 2022/763 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekiği gözetilmeksizin, Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/152 Esas ve 2022/96 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan " Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/152 Esas,

2022/96 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" şeklindeki ibarenin çıkarılması ile " İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2021/453 Esas ve 2022/763 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" ibaresinin eklenmesi ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,