Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5295 K.2024/9024

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Dairemizin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/3609 Esas, 2019/14360 Karar sayılı bozma ilâmı ile 02.05.2023 tarihli ve 2022/10866 Esas, 2023/2308 Karar sayılı bozma ilâmından sonra mahkemece bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği hâlde, katılana ait İMEİ numarası tespit edilen telefonun, suç tarihi olan 25.11.2013 tarihinden bir ay sonrasını kapsar şekilde HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/375 Esas, 2008/474 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,