Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5343 K.2025/17159

İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/709 Esas, 2023/813 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 10.03.2017 tarihli ve 2017/27 Esas, 2017/488 Karar sayılı mahkûmiyet kararının Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2021/20649 Esas, 2022/15265 Karar sayılı kararıyla sanığın savunmasının ifadesini esas mahkeme huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmaksızın, istinabe yasağına aykırı olarak yakalama ile başka mahkemece alındığı ve sanığa zorunlu müdafii atanmayarak savunma hakkının kısıtlandığı gerekçeleriyle bozularak dosyanın gereği için İstanbul (Kapatılan) 62. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği ve dosyanın tevzi edildiği anlaşılan İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılarak karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi gereğince dosyanın gereğinin yerine getirilmesi için hükmü bozulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirken dosyanın sehven ilk derece mahkemesi olan İstanbul (Kapatılan) 62. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla; aynı Kanun'un 3-7. maddeleri gereğince, kamu düzenini ilgilendiren ve kanunla belirlenen görev hususunun kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen gözetilmesinde zorunluluk bulunması nedeni ile dava dosyasının yetkili ve görevli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,