Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5423 K.2024/8552

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 21.12.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 10.11.2015 tarihli kararda sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan hapisten çevrili 6.000,00 TL ve 820,00 TL adlî para cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeyerek, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 820,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi,