Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5449 K.2024/7414

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; delillerin yeterli olmadığını, sanığın beraat etmesi gerektiğine, mahkemece sanığın suçu işlediğine yönelik bir kanaate ulaşıldıysa bu durum suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlamına geldiğine, sanığa fazla ceza verildiğine ilişkin olduğu, sanık ...’un temyiz isteminin; lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, suçla ilgisinin olmamasına rağmen geçmişine bakılarak hüküm kurulduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise;

delillerin yeterli olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanığa fazla ceza verildiğine, kararın hatalı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;