Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5464 K.2024/19367

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığa ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ işleminin 5271 sayılı Kanun'un 35. maddesindeki usule uygun olmadığı ve hükmün kanun yolu bildiriminde aynı Kanun'un 263. maddesinin hatırlatılmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan eyleme uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının mahkûmiyet kararının verildiği 08.03.2016 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,