Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5489 K.2024/8688

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Maddi değer tespit tutanağı ile mala zarar verme suçundan oluşan 300.00 TL lik zararın sanık tarafından giderilip giderilmediği sorulmadan, hırsızlık suçu yönünden yapılan iadeye dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1-Önceki hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.11.2022 tarihli ve 2021/5798 Esas, 2022/19914 Karar sayılı bozma kararı öncesi verilen hükümde sanık hakkında eylemin gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143.maddesinden uygulama yapılırken suç tarihi itibarıyla artırım oranının 1/2 olduğu gözetilmeden, 1/6 oranında artırım yapılarak ve ayrıca hesap hatası da yapılmak suretiyle 142/2-h, 143, 62 maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği;

bozma sonrası sanık hakkında eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle suç tarihi itibariyle 1/2 oranında artırım yapılarak cezanın belirlenmesinden sonra 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan sonuç cezanın önceki hükümdeki miktarı aşmayacak şekilde infazına karar verilmesi gerekirken, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek 143. maddenin uygulanması sırasında suç tarihi itibarıyla 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği ancak kazanılmış hakkı gereğince 1/6 oranında artırım yapıldığı belirtilmek suretiyle hüküm kurulması

2-5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası belirlenmesini müteakip, sanığın eylemini gece vakti işlemesi nedeni ile anılan Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 5 yıl 10 ay hapis cezası yerine 6 yıl 8 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 2 yıl 11 ay hapis cezası yerine 3 yıl 4 ay hapis cezası, sonrasında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası yerine 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

3-Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yakalama El Koyma Ve Teslim Tutanağı içeriğine göre sanığın şüphe üzerine yakalanması üzerinde suça konu malları nereden çaldığını kolluk görevlilerine bildirmek suretiyle yer gösterdiği, şikayetçinin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatı olduğunu beyan ettiği nazara alındığında sanık hakkında soruşturma aşamasında yapılan iade ve zarar tazmini nedeniyle TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık indiriminin 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek sanığın kovuşturma evresinde zararı giderdiği kabul edilerek 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,