Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/55 K.2024/21034

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, inceleme dışı sanıklar ... ve Gökhan Suçun ile birlikte olay tarihinde gece vakti, şikâyetçinin kapıları kilitli şekildeki aracının camını kırarak içerisinden teybini çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 522 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu,

765 sayılı Kanun'un 493/1-son, 522. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un aynı suça uyan 142/1-b, 143. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hükümlerinin sanık yararına olması ve 10 yıllık asli dava zamanaşımının,

14.12.2006 olan mahkûmiyet tarihi ile 19.09.2023 olan son mahkûmiyet tarihleri arasında (Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği tarih olan 25.07.2014 ile denetim süresi içerisinde suçun işlendiği tarih olan 09.10.2017 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu da gözetilerek), gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,