Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5546 K.2025/12968

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310.maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ...'nın 02.12.2014 tarihli duruşmadaki ''Dava konusu oto teybini sanık ... ile birlikte olay tarihinde gece saat 01:00 sıralarında plakasını hatırlamadığım dolmuş tipi bir araçtan çaldık.'' şeklindeki beyanı ile suça sürüklenen çocuk ...'in 22.01.2015 tarihli duruşmadaki ''Olay günü gece saat 24:00 sıralarında sanıklardan ... ile birlikte olaya konu büfe ve çay ocağına girdik.'' şeklindeki anlatımı karşısında,

eylemlerin gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin sabit olması ve Mahkemece hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi uyarınca artırım yapılması karşısında, kararda çelişkiye düşülmesi bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanması sırasında gösterilen gerekçe yeterli kabul edildiğinden Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.