Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/5594 E. , 2024/7662 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I - Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2024/181 Esas, 2024/437 Karar sayılı kararının, sanık taraf
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/5594 E. , 2024/7662 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I - Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2024/181 Esas, 2024/437 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 01.02.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ve kararın tebliğini istediği; ancak gerekçeli kararın 19.02.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliği üzerine, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, II - Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın lehine olan hiçbir hükümden faydalandırılmadığına, verilen kararın hukuka ve usule aykırı olduğuna, sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada uyuşturucu madde etkisi altında olduğunu belirttiğine, zaten suça konu kabloları kendisinin kesmediğine, kesili bulduğu kabloları aldığına, hizmeti geçici olarak aksatmadığına, ayrıca sanığın okuma yazma bile bilmediğine, etkin pişmanlıktan da faydalandırılmadığına, ancak sanığın zaten zararı karşılayacak maddi imkanı bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.