Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5604 K.2024/11715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 28.02.2024 ve 11.03.2024 tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Başka suçtan Kocaeli 1 No.lu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, kararın cezaevi aracılığıyla 14.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi 14.10.2014 tarihinde cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi de 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın mahkemeye gönderdiği,

17.01.2017 tarihli dilekçesi ile mahkemenin karar numarasını ve aldığı ceza miktarını da yazmak suretiyle uzlaşma yasasından faydalanmayı talep ettiğinin ve bu taleple ile ilgili mahkeme görüşünün de sanığa bildirildiğinin anlaşılması karşısında;