Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5689 K.2024/12573

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde taşkınlık yapması üzerine götürüldüğü nezarethanenin pencere muhafaza demirlerine zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun suç tarihi itibariyle 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 20.11.2014 olan birinci mahkûmiyet tarihi ile 12.09.2023 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu gözetilerek düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,