Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5712 K.2024/20987

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

sanık müdafiinin sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik talebinin olduğu, temyizde hukuki menfaatinin bulunduğu dikkate alınarak aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın gece vakti açık alandan hırsızlık şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141, 143. maddelerinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle sanık hakkında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gece vakti açık alandan hırsızlık şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, uzlaştırma işlemleri nedeniyle meydana gelen durma süresi de dahil olmak üzere ilk mahkûmiyet kararının verildiği 17.09.2015 tarihinden, karar tarihine kadar geçmiş olması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,