Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5785 K.2024/10584

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu (kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 06.02.2024 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 15.02.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dairemizin 10.04.2023 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 12.06.2019 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-d maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Mahkemenin 12.06.2019 tarihli kararında sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın ertelenmesine ve tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesine karşın, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.04.2023 tarihli ve 2022/14368 Esas, 2023/1871 Karar sayılı bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde, bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu kez sanık hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak yerine, “Sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek,