Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5867 K.2024/11231

Gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın bozma kararından sonra 21.12.2021 tarihinde talimatla alınan ifadesi esnasında müdafii istemediğini beyan ettiği gibi 5271 sayılı CMK’nın 150/2-3. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkeme kararının bozma öncesi sanığa barodan atanmış olan müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; anılan müdafiinin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II. Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ise

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 04.02.2020 tarihli bozma kararında da belirtildiği üzere; sanığın başka bir hırsızlık olayı nedeniyle yakalandığında yaklaşık 3 ay önce yasal bir müracaatı bulunmayan şikâyetçiye ait evden hırsızlık yaptığını beyan ederek, çaldığı eşyaların bir kısmını kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında: sanığın çaldığını ikrar ederek bir kısmını kolluk görevlilerine teslim ettiği eşyaların şikâyetçiye ait olup olmadığı, şikâyetçiye ait olması halinde kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikâyetçiden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,