Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5919 K.2025/7353

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 08.06.2023 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanık hakkında neticeten 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın kazanılmış hakkı gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,