Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5951 K.2024/18289

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın 25.07.2011 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi nin 29.07.2011 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu, sanığın yokluğunda verilen kararın savunmasında bildirdiği adrese, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre 02.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği,

UYAP’tan yapılan incelemede gerekçeli kararın tebliğ edildiği 02.05.2011 tarihinde sanığın cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, 25.07.2011 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 116/1, 151/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 07.04.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,