Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5987 K.2024/17478

Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/1724 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz istemi ile birlikte ileri sürülen eski hale getirme talebine ilişkin şartların oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan, mahkemece verilen eski hale getirme ve temyiz istemine dair taleplerin reddine dair 03.05.2023 tarihli ve 2015/1724 Esas, 2016/12 Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümlerin yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi”nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın cezaevi idaresi aracılığıyla mahkemeye gönderdiği, 11.04.2022 tarihli basit yargılama usulünün uygulanmasını talep eden dilekçesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında;