Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6079 K.2024/12830

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31034 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Suça konu kaçak elektrik tespit tutanağına göre suç tarihinin 22/03/2019 tarihi olmasına karşın, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/12/2022 tarihli ve 2022/49227 soruşturma, 2022/19676 esas, 2022/13973 sayılı iddianamede ve Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2023 tarihli kararında suç tarihinin 25/03/2019 tarihi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir hata olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, incelemeye konu dosyada sanığın 22/03/2019 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/12/2022 tarihli ve 2022/19676 esas, 2022/13973 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2023 tarihli ve 2022/913 esas, 2023/241 sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği,

ancak sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden anılan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/05/2022 tarihli ve 2019/21572 soruşturma, 2022/7976 esas, 2022/5689 sayılı iddianame ile açılan kamu dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2022 tarihli ve 2022/373 esas, 2022/828 sayılı kararı ile kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suça konu kaçak elektrik tespit tutanağına göre suç tarihinin 22.03.2019 tarihi olmasına karşın, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.12.2022 tarihli ve 2022/49227 Soruşturma, 2022/19677 Esas, 2022/13973 sayılı iddianamede ve Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli kararında suç tarihinin 25.03.2019 tarihi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir hata olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Dosya kapsamına göre, incelemeye konu dosyada hükümlünün 22.03.2019 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.12.2022 tarihli ve 2022/19677 Esas, 2022/13973 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde hükümlü hakkında karşılıksız yararlanma suçundan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2022/913 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği,

ancak hükümlünün yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden anılan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.05.2022 tarihli ve 2019/21572 Soruşturma, 2022/7976 Esas, 2022/5689 sayılı iddianame ile açılan kamu dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/373 Esas, 2022/828 Karar sayılı kararı ile kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR