Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6119 K.2025/5210

1-) Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Mala zarar verme suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla şikâyetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2-) Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinin 3. fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, somut olayda, 1 ay 20 gün hapis cezalarının ertelenmesinden sonra denetim sürelerinin 3 ay olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemeyeceği, bu itibarla sanık hakkında hapis cezalarının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca denetim sürelerinin 1 yıldan az olacak şekilde belirlenmesi,