Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6137 K.2024/10280

I. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Yoklukta verilip 22.02.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 10.05.2024 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın haksız olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın samimi beyanlarda bulunduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına engel olacak somut bir hukuki engelin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;