Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6283 K.2024/8675

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; suç kastı olmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, gönüllü vazgeçme ve teşebbüs hükümlerinin dikkate alınmadığına; sanığın temyiz isteminin; hakkında beraat kararı yerine üst hadden ceza verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığının ve 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;