Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6391 K.2025/8406

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

katılan vekilinin temyiz isteminin kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararına, sanığın temyiz istemininde hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü,

Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunda, kaldığı koğuştaki aynayı kırarak ilgili görevlilere hakaret etmesi şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 125/1-3.a, maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddeleri gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, sanık hakkında verilen 24.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararından son karar tarihi olan 30.11.2023 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine kararlar verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde kararlar verilmesi