Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6630 K.2024/9978

I-Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme, katılan ...'e karşı konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2018 tarihli ve 2018/2434 Esas, 2018/2426 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/2434 Esas, 2018/2426 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2018/2434 Esas, 2018/2426 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 15.02.2018 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,