KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/6671 E., 2024/8933 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- İstinaf isteminin esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanık, sanık müdafii
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
404 kelime·2 dk okuma
1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın cezalandırılmasına yeterli delilin olmadığına, görüntülerdeki kişinin tespitine yönelik tek bilirkişinin raporuna itibar edildiğine, sanığın temyiz isteminin ise; görüntüdeki şahsın kendisi olmadığına, üst sınırdan hüküm verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulandığı hâlde ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, anılan uygulama bozma nedeni yapılmamıştır .
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/6671, K. 2024/8933, 30 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama