Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6847 K.2024/22005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, kollukta bildirdiği adresine tebliğ edilememesi üzerine, kovuşturma sırasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebligat çıkarıldığı ve tebliğ edilmeden iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de.

7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmış olması gerektiği, aksi hâlde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı dikkate alındığında; daha önce herhangi bir geçerli tebligat yapılmamış olan adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 23.09.2013 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu,

sanığın 13.06.2023 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçesi ve sanık müdafiinin öğrenme üzerine verdiği 22.03.2024 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde şikâyetçiye ait aracın plakalarını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 23.05.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,