Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6983 K.2024/9185

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Katılanın cep telefonunun imei numarasının sorgulanması sonucunda sanık tarafından kullanılan numaranın 05.08.2014 günü saat 18:54:48'de ve sonrasında katılana ait cep telefonunda kullanıldığı tespit edilmesine rağmen sanığın kullandığı numaranın HTS kayıtlarının incelenmesinde 05.08.2014 günü saat 18:54:42'de sanığın kendi telefonunda kullanıldığı görüldüğü gibi hattın katılana ait cep telefonunda kullanıldığına dair bir imei kaydı da bulunmadığının tespit edilmesi karşısında iki rapor arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Katılanın aşamalarda Kavaklık çay ocağında oturduğu esnada masada bırakarak lavaboya gittiği cep telefonunun döndüğünde masada olmadığını gördüğünü beyan ettiği, ancak katılanın cep telefonunu bıraktığı masanın bina içerisinde mi yoksa açık alanda mı olduğu konusunda bir bilginin dosya içerisinden elde edilemediği anlaşıldığından; telefonun alındığı yerin niteliği şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre suç vasfının tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,