Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/7015 K.2024/11039

I-Sanık ...'ın sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın diğer sanık olan sanık ... hakkında verilen beraat kararını temyize hak ve yetkisi olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen kararına ve sanık ... hakkında sadece vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Hüküm tarihinde Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 19.07.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması ve yine sanık ...'ın savunmasının diğer sanık ...'ın hukuki durumunu da etkileyeceği nazara alındığında her iki sanık bakımından da delillerin birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıklar hakkında aynı olaya dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2014 tarihli ve 2013/721 Esas, 2014/988 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan eylemleri sabit görülerek yargılanarak mahkûmiyet kararları verildiği, aynı kararda sanıklar hakkında incelememize konu kamu malına zarar verme suçu bakımından suç duyurusunda bulunulduğu,

kararlarla ilgili temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirme evrakı düzenlediği hususları dikkate alındığında, bahse konu Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2014 tarihli ve 2013/721 Esas, 2014/988 Karar sayılı dosyası veya içerdiği tüm evrakların onaylı bir sureti Yargıtay denetimine de elverecek şekilde dosya içerisine alınarak tüm ifadeler ve delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken, UYAP çıktısı ve onaysız birkaç evrak dosya içine eklenerek eksik inceleme ile sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi,